Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 22/01/2014
Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Dava dilekçesinde, avukat sıfatını taşıyan davacı hakkında davalı tarafından yapılan şikayet üzerine; kovuşturma izni verilmesine yer olmadığı biçiminde işlem yapıldığı, şikayetin haksız olduğu ileri sürülerek manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.
Cevap dilekçesinde, hak arama yolunun kullanıldığı ve hukuka aykırılık bulunmadığı savunulmuştur.
Mahkemece, şikayetin haksız olduğu benimsenmiş ve istemin kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, davalı ile dava dışı ... arasında hukuki uyuşmazlıklar bulunduğu ve davacının da avukat sıfatı ile dava dışı ...'yı temsil ettiği anlaşılmaktadır.
Davacı tarafından vekalet görevi çerçevesinde, davalıya yönelik olarak gönderilen 07/09/2011 tarihli dilekçede: "... çalıştıran müvekkilim ...'yı, okulda çalışan öğretmenlere ve öğrenci velilerine sözlü ve fiili olarak saldırarak mağdur etmektesiniz. Ayrıca kapıları yumruklayarak çocukları korkutmakta ve devamlı tacizkar davranmaktasınız.
Açılış ve diğer tüm evrakları eksiksiz mevcut olduğu halde müvekkilimi devamlı surette resmi makamlara şikayet etmekte olup, her seferinde dilekçeleriniz reddedilmektedir.
Müvekkilim vergisini eksiksiz olarak yatıran, yasalara riayet eden bir vatandaş olup, evde, yasalara aykırı olarak verdiğiniz özel matematik derslerinin ödenmeyen vergisinden dolayı hiç bir zaman sizi huzursuz etmemiş, evinize ders almaya gelen öğrencileri rahatsız etmemiş ya da sizi ilçe Milli Eğitim Müdürlüğüne şikayet etmemiştir..." ifadelerine yer verilmiştir.
Davalı, dilekçede iftira ve şantaj içeren sözler bulunduğu savı ile şikayetçi olmuş; Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılan soruşturma sonucunda, kovuşturma izni verilmesine yer olmadığı biçiminde işlem tesis edilmiştir.
Davalı, Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen şikayet hakkını kullanan durumundadır.Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için, şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların olması zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir.
Şikayet dilekçesi, davacının gönderdiği yazı üzerine verilmiş olup; ortalama değer yargıları itibariyle, isnat edilen suçlamalar bakımından yeterli emare söz konusudur.
Davaya konu olayın özellikleri ve gelişim biçimi göz önünde tutulduğunda, şikayet hakkının kullanılması bakımından yeterli emarenin varlığı benimsenmelidir. Yukarıda belirtilen ilke ve saptanan olgular ışığında, davalı yönünden hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği kabul edilmeli ve dava tümden reddedilmelidir. Mahkemece, kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/04/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 06/04/2015