MAHKEMESİ: Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 20/05/2014
NUMARASI: 2013/391-2014/312
Davacı O.. G.. vekili Avukat T..T.. tarafından, davalı M.. Ç.. aleyhine 07/06/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen 20/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece, istemin idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş hizmet kusuruna ilişkin bulunduğu ve davanın idare aleyhine açılması gerektiği gerekçesiyle, pasif husumet nedeniyle reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Anayasa'nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, yetki ve görev dışında yaptığı eylemlerde, Anayasa ve özel yasadaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.
Davaya konu edilen olayda; davacı Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi'nde bölüm başkanı olup, davalı da aynı fakültede öğretim görevlisidir. Davacı, davalı tarafından cep telefonuna ve e-mail adresine hakaret içeren mesajlar gönderildiği ve bu şekilde kişilik haklarının ihlal edildiği iddiasına dayanmıştır. Davacı, davalının yetki ve görevi dışındaki haksız eylemleri nedeni ile kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek uğranılan manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Şu halde, davalının kişisel kusuru nedeni ile bir zarar oluşup oluşmadığı tartışılarak verilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken husumet nedeni ile reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.