MAHKEMESİ: Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 21/12/2010
NUMARASI: 2009/400-2010/374
Davacı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü vekili Avukat Gökay tarafından, davalılar H.. U.. ve diğerleri aleyhine 14/06/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/12/2010 günlü kararın ve temyiz isteminin reddine dair 19/02/2014 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı H.. U.. ve A.. U.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dosya kapsamından, gerekçeli kararın 28/03/2011 tarihinde, davalılar H.. U.. ve A.. U..'a Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca doğrudan tebliğ edildiği, adı geçen davalılar tarafından kararın 22/01/2014 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece 19/02/2014 tarihli ek karar ile davalıların temyiz istemlerinin süre nedeniyle reddine karar verildiği, davalılar tarafından ek kararın da temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
11/01/2011 gün ve 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesinde “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” şeklinde düzenleme mevcuttur. Davalılara gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte yürürlüğe girmiş bulunan bu hüküm uyarınca; davalıların yerleşim yeri adresi, adres kayıt sisteminden tespit edilmeden 35. maddeye göre tebligat yapılması doğru bulunmamıştır. Davalılar gerekçeli karardan, aleyhlerine yapılan icra takibi kapsamında ödeme emrinin taraflarına tebliğ edilmesiyle haberdar olduklarını bildirerek kararı 22/01/2014 tarihinde temyiz etmişlerdir. İstanbul Anadolu 22. İcra Müdürlüğünün 2013/29872 esas sayılı bahsi geçen icra dosyasında icra emri davalılara 20/01/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Davalılara gerekçeli karar usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğine göre, davalıların kararı öğrendiklerini belirttikleri 20/01/2014 tarihinde tebligatın yapıldığı kabul edilmelidir. Şu halde, davalıların temyizi süresinde olduğundan, temyiz talebinin reddine ilişkin 19/02/2014 tarihli ek karar kaldırılarak davalıların temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy