MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 17/06/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava; hırsızlık ve suç eşyasının satın alınması fiillerinden kaynaklanan maddi tazminat talebine ilşkindir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı; belediye tarafından kendisine tahsis edilen meraya hayvan gübrelerini bıraktığını, davalılardan ...'in 3.000,00 TL değerindeki hayvan gübresini çaldığını ve diğer davalı ...'a sattığını, davalıların eylemi nedeniyle ceza davası açıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak suretiyle 3.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar davaya cevap vermemiş, duruşmada davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece; davalıların davacıya ait gübreyi kullanmak üzere aldıklarının ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/43 esas sayılı dosyası, taraf beyanları ve tanık beyanları ile sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından; davalılar hakkında yürütülen soruşturma neticesinde davalılardan ... hakkında adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı, diğer davalı ... hakkında "şüphelinin çalıntı malı satın alma kastı ile hareket ettiğine dair kamu davası açmaya yeterli delil bulunumadığından" üzerine atılı şuç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmaktadır. Gerek soruşturma dosyası, gerekse davacı tanıklarının beyanları ile de davalılardan ...'un haksız fiilini ispat edemediği, dolayısıyla 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan kusur şartı gerçekleşmediğinden davalılardan ...'un maddi tazminattan sorumlu tutulamayacağı hususları dikkate alındığında davanın, davalılardan ... yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy