.....
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 17/02/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;
Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Tazminat hukuku ilkeleri gereğince, haksız eylemden kaynaklanan zararın ödetilmesi amacıyla açılan davalarda, istek bulunması durumunda, kabul edilecek tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Dosya kapsamından ve ceza mahkemesi dosyasından olay tarihinin 05/11/2006 olduğu anlaşılmaktadır.
Davacı vekili dava dilekçesinde, hükmedilecek tazminata olay tarihi olan 05/11/2006 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiş olduğu halde, mahkemece faizle ilgili bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekirse de; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararı 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince davacı yararına düzeltilerek onanmalıdır.
3- Davalıların diğer temyiz itirazları yönünden;
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi uyarınca reddedilen manevi tazminat istemi yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına davacı taraf için takdir edilen vekalet ücretini geçmemek kaydı ile vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen kendisini vekille temsil eden davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararı 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince davalılar yararına düzeltilerek onanmalıdır.
....
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının (1) nolu bendinde yer alan “...fazlaya ilişkin istemin reddine...” biçimindeki sözcük dizisinden önce gelen kısma "Hüküm altına alınan miktarlara olay tarihi olan 05/11/2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına" sözcük dizisinin yazılmasına; yukarıda (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının (3) nolu bendine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi uyarınca manevi tazminatın reddedilen kısmı üzerinden hesap edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" cümlesinin eklenmesine, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.