Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/05/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 06/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı ...’na ait iş makineleri ile yapılan yol yapım çalışmalarında kendisine ait kablo tv şebekesine zarar verildiğini belirterek, uğradığı maddi zararın tazminini istemiştir.
Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, dava konusu eylemin kamu hizmetinin görülmesi sırasında gerçekleşip, idarenin hizmet kusuru niteliğinde olduğu, bu nedenle idari yargıda tam yargı davası açılması gerektiği gerekçesiyle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiştir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin görevsizlik nedeni ile dava dilekçesinin reddedilmesine ilişkin 7/1. maddesi “ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez” biçimindedir. Tarife’nin 12/1. Maddesi de; “tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir” şeklinde düzenlenmiştir.
Anılan Tarife hükümleri açısından, mahkemenin kararı, kararın ön inceleme tutanağından sonra verilmiş olması, davanın konusu ve değeri birlikte değerlendirildiğinde; davada avukat ile temsil edilen davalı lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta karar verilmemiş olması doğru değildir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasına 4. bent olarak “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/1 ve 12/1. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin eklenmesine, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/03/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Dava, haksız eylem nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, taraflarca temyiz edilmiştir.
11/02/1959 gün 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda bir kamu kurumu tarafından bir tesisin yaptırılması sırasında devlet malı olmayan yerlerden toprak veya kum alınması yahut böyle yerlere toprak, kum veya moloz yığılması neticesinde doğan zararların ödetilmesi istekleri, başkasının malına kamu kurumunun dilediği gibi el atma hakkı bulunmadığı ve plan veya projelere ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağı nedeniyle haksız eylemden doğan tazminat davası sayılır. Aynı kural ağaç kesilmesi durumunda da söz konusudur. Bundan başka yapılan işlerin plan ve projelere aykırı yapılması da idari karara aykırı bir hareketin varlığı nedeni ile yine idari kararın uygulanmasından doğan bir zarar sayılamaz ve bu bakımdan dava haksız eylemden doğan ve adli yargı yerinde bakılması gereken bir tazminat davası olarak kabul edileceği belirtilmiştir.
Davacı; davalı belediyenin iş makinaları ile kablo TV şebekesine verdiği zararın tazminini istemiştir.
Somut uyuşmazlık da yukarıda esasları belirtilen 11/02/1959 gün 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözetildiğinde adli yargının görevli olduğu sonucuna varılmaktadır. Açıklanan nedenle Dairemiz kararının (1) nolu bendine katılmıyorum.30/03/2015
Full & Egal Universal Law Academy