MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/12/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı idare, davalıların murisinin haksız eylemi ile yaralanan dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen ödetilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Yerel mahkemece; hakkaniyete aykırı bulunan davacının davasının reddine karar verilmiştir.
Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; davacının 2330 sayılı Yasa kapsamında ödeme yaptığı dava dışı polis memurunun davalıların murisinin bisikletle hatalı manevrası sonucu yaralandığı ve davalıların murisinin kaza dolayısıyla 6/8 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalılar, halefiyet prensibi uyarınca murislerinin sahip olduğu tüm hak ve borçlardan sorumludurlar. Bu nedenle, haksız eylemden doğmuş bulunan dava konusu istemden murise halefen sorumlu tutulmaları gerekir. Davalıların murisinin kusuru oranında ve zararın haksız eylemin meydana geldiği tarihte gerçekleşmiş olacağı gözetilerek tazminatın haksız eylemin meydana geldiği tarihindeki miktar esas alınarak belirlenmesi gerekir. Açıklanan hususlar gözetilmeden davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.