MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/07/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, kendisine ait olan köpeğin, davalı tarafından av tüfeği ile vurularak öldürüldüğünü, bakımını özenle yaptığı ve iki yıl gibi bir zamanda dostluk kurduğu canlının kasten öldürülmesi nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.
Mahkeme, ceza dosyasında dinlenen tanık beyanlarına göre, başka kişilere zarar verebileceğini öngörme ihtimali olmasına rağmen, davacının köpeğini kış mevsimi olduğu için serbest bıraktığını, bu durumun köpeği sahiplenme duygusu olmadığı anlamına geldiğini, olayın oluş şekli değerlendirildiğinde manevi tazminata ve köpeğin sahibi olduğuna dair belge sunulmamış olması nedeni ile de maddi tazminata hükmedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar vermiştir.
Dosya kapsamından, davacının şikayeti üzerine davalı hakkında mala zarar verme suçundan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/436 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde; davalının atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği, kararın miktar itibari ile kesin karar niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafça öldürülen köpeğin, davacıya ait olduğu dosya içeriği itibari ile sabittir. Ceza mahkemesince de, davalının sahipli hayvanı öldürerek mala zarar verme suçunu işlediği kabul edilmiştir. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca bu kabul, hukuk hakimi yönünden de bağlayıcıdır. Açıklanan nedenlerle, davacının maddi zararının kapsamı belirlenmeli, olay tarihinde köpeğin serbest bırakılmış olması durumu, tazminat miktarından indirim yapılması hususu da gözetilmelidir. Yanılgılı gerekçe ile maddi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen karann, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.