MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 17/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili ile davalılardan ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı yasa ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır.
Davalılardan ... adına çıkarılan gerekçeli karar tebliğinin adreste tanınmadığı gerekçesiyle iade edilmesi üzerine mahkemece anılan davalının mernis adresi araştırılmaksızın dava dilekçesinin tebliğ edildiği adrese 35. maddeye göre tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen yasa hükmü uyarınca ilgilinin bilinen son adresi, mernis adresi olduğundan davalılardan ...'ın mernis adresine gerekçeli kararın usulünce tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.