MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/01/2014 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılık nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan reddine dair verilen 25/11/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı kurum vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar başlığında davacı kurumun adının eksik yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılık nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı idare vekili; davalı hakkında düzenlenen 30/04/2012 tarihli suç tutanağı ile, görev sınırları içerisinde kalan orman alanında bulunan 63 adet fidanı kesmek suretiyle yerine zeytin ağaçları diktiğinin ve bu ormanlık alanın kendisi tarafından kullanıldığının tespit edildiğini, olay nedeniyle davalının işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyetine karar verildiğini belirterek, orman tazminat raporu ile belirlenen emval zararı ve ağaçlandırma tazminatına ilişkin maddi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; davalının ağaç kesme eylemine ilişkin ceza dosyası kapsamında delil bulunmadığı, işgal ve faydalanma eylemine ilişkin ise kurum zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalı hakkında davaya konu olay nedeniyle dikiliden ağaç kesmek ve orman alanını işgal ve faydalanma suçundan kamu davası açıldığı, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/98 esas 2015/740 sayılı kararı ile davalının, işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyetine karar verilmekle beraber, kararın temyiz edildiği, dosyanın halen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında temyiz incelemesinde olup, kesinleşmediği ve bu haliyle ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu 53. maddesi) uyarınca ceza mahkemesinin kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza dava dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Bu nedenle ceza dava dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 11/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy