MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 21/01/2015 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının davasının husumet yokluğundan reddine dair verilen 29/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı şirketin kum ve çakıl ocağı işlettiğini, zaman zaman dinamit patlatıldığını, evinde ve ahırında ciddi çatlaklar ve hasar oluştuğunu, köye 500 metre mesafedeki su kaynağından kendi imkanları ile boru döşediğini, su hattının 150 m'lik bölümünün davalı şirketin faaliyetleri nedeniyle bozulduğunu, su ihtiyacını pahalı yöntemler ile karşılamak zorunda kaldığını beyan ederek maddi ve manevi zararının tazminini istemiştir.
Davalı, davanın husumetten ve esastan reddini savunmuştur.
Mahkemece, "...davalı tarafça dosyaya ibraz edilen noterden tasdikli 03/06/2014 tarihli rödevans sözleşmesi başlıklı kira sözleşmesi dikkate alındığında davacının eşyalarına zarar veren patlatma ve faaliyetlerin yürütüldüğü kum ocağı davalı dışında üçüncü bir şirkete kiralanması halen bu kum ocağının ... Hayvancılık Tic. Ltd. Şti.'nin sorumluluk alanında olması karşısında davalıya husumet yöneltilemeyeceğinden..." şeklindeki gerekçe ile davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.
Davacı, davalı ile dava dışı şirket arasındaki sözleşmenin tarafı olmadığından, onlar arasındaki ilişkiler davacı yönünden bağlayıcı değildir. Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davalı zarardan sorumludur.
Yine, TBK’nun 71/1 maddesindeki "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur." ve Maden Kanunun ek 7/son maddesinde "Maden ruhsat sahiplerinin, ruhsat sahalarının bir kısmında veya tamamında üçüncü kişilerle yapmış oldukları rödövans sözleşmelerinde, bu alanlarda yapılacak madencilik faaliyetlerinden doğacak İş Kanunu, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili idari, mali ve hukuki sorumluluklar rödövansçıya aittir. Ancak bu durum ruhsat sahibinin Maden Kanunundan doğan sorumluluklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenlemelere göre de, ruhsat sahibi davalı şirket zarardan sorumludur.
Şu durumda, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken davanın husumetten reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.