MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/04/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının vekalet ücretine ilişkin diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, kasten yaralama eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde “davanın reddedilen bölümü üzerinden ...’nin 10. maddesi uyarınca hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (6) numaralı bendinde yer alan “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin çıkarılmasına, yerine "davacıdan alınarak davalıya verilmesine" sözcük dizisinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.