MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... Turizm Marina Yat. ve Çekek İşletmesi A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 22/05/2013 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve Atıksu Alt Yapı ve Evsel Katı Atık Bertaraf Tesisleri Tarifeleri Belirlenmesinde Uygulanacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik hükümleri uyarınca ödenen evsel katı atık bedelinin istrdatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; yat ve çekek işletmeciliği ile iştigal ettiğini, davalı ... tarafından gönderilen su faturasında yüksek tutarda katı atık bedeli tahakkuk ettirildiğini, fatura bedelinin ihtirazi kayıtla ödendiğini ve 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 11. maddesine dayanılarak hazırlanan Evsel Katı Atık Toplama ve Bertaraf Ücret Tarifesinin Belirlenmesine ilişkin 06.06.2012 tarih ve 29 sayılı meclis kararında kendisi ile ilgili olan kısmının iptali için idare mahkemesi'nde dava açtığını belirterek, ödenen bedelinin istirdatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, dava konusu evsel katı atık bedelinin ilgili kanun ve yönetmelik hükümlerine göre uygun olarak hazırlandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; davacı şirketin, davalı ... tarafından hizmet karşılığı belirlenen bedeli ödemesi gerektiği, alınan bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere faturaya yansıtılan ücretlerde hesaplama hatası bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir
Dava dosyasının incelenmesinde; davacı şirket tarafından davalı aleyhine, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 11. maddesine dayanılarak hazırlanan Evsel Katı Atık Toplama ve Bertaraf Ücret Tarifesinin Belirlenmesine ilişkin 06.06.2012 tarih ve 29 sayılı meclis kararının kendisi ile ilgili olan kısmının iptali istemiyle açılan dava sonucunda; ... 2. İdare Mahkemesi'nin 2016/484 esas 2017/650 sayılı kararı ile, davalı idarece tekne başına alınacak evsel katı atık bertaraf ücreti belirlenirken teknenin büyüklüğü ve teknenin üretebileceği katı atık miktarına ilişkin somut bir belirleme yapıldıktan sonra, üretilen atığın miktarına göre bir tarife belirlenmesi gerekirken, bu yöntem izlenmeden doğrudan bütün tekneler için tek bir fiyatın belirlenmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, bu haliyle 2872 sayılı Kanunu'nun 11. maddesine dayanılarak Evsel Katı Atık Toplama ve Bertaraf Ücret
Tarifesi'nin Belirlenmesine ilişkin 06.06.2012 tarih ve 29 sayılı meclis kararının davacı şirketi ilgilendiren kısmının (teknelerden alınacak olan kısım) hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle dava konu edilen işlemin iptaline karar verildiği ve kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.
Şu durumda, ... 2. İdare Mahkemesi'nin 2016/484 esas 2017/650 sayılı kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, söz konusu kararın kesinleşmesi beklenilip ve eldeki dava dosyası birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy