MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 06/09/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.
Mahkeme kararı, davalılardan ... vekili tarafından 26/02/2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir. Ancak dilekçe yazı işleri müdürü tarafından havale edildikten sonra temyiz harcı alınmamıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun ve Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca ..., tacir sıfatını haiz olup yargı harçlarından muafiyeti bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle ve yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.
2-Dosya kapsamından; davalılardan ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi ve Tebligat Kanunu Uygulama Yönetmeliği'nin 20 ve 21. maddelerine göre; tebligatın bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı şirket yetkili temsilcisine, yetkili temsilcinin herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmaması veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olması durumunda tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılması gerekir. Dava dilekçesinin şirket yetkili temsilcisinin bulunmama durumu belirtilmeden daimi çalışana tebliği usul ve yasaya uygun olmadığından 35. maddeye göre tebligat koşulları oluşmamıştır. Şu halde; adı geçen davalıya usulsüz tebligat yapılması savunma hakkını kısıtlar nitelikte olduğundan usulüne uygun gerekçeli karar tebliği yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) sayılı bentlerde açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy