MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/05/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/04/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava; hakaret eylemine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; müvekkilinin, davalının yaşadığı ... Sitesi’nde apartman görevlisi olarak çalıştığını ve adı geçen sitenin 13. bloğunun önünde, site sakinlerinin de bulunduğu yerde müvekkiline alenen hakaret ettiğini ve bu nedenle rencide olduğunu, derin üzüntü yaşadığını belirterek manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili; iddiaların yerinde olmadığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/124 esas ve 2015/9 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, davalının subut bulan hakaret suçu nedeniyle 5237 s TCK 125/4 gereğince cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği görülerek, bu kararın hem ceza usul hem de maddi hukuk yönünde kesin hüküm niteliği taşımadığı ve davacının tanık deliline dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesinde belirtildiği üzere kişilik haklarının zedelenmesinden zarar gören , uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir.
Davaya konu edilen olayda; davalı hakkında açılan kamu davası sonucunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, dosyada mevcut deliller ve özellikle ceza yargılamasında toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalının davacıya yönelik hakaret eyleminin sabit olduğu, olay tarihi, olayın oluş şekli, davalı tarafından sarf edilen sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, eleştiri sınırlarının aşıldığı, kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.