Davacı ... vekili tarafından, davalı ... aleyhine 13/04/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/10/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, 2330 sayılı Kanundan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının olay günü meydana gelen trafik kazasında dava dışı polis memurunun yaralanmasına ve 8 gün rapor almasına neden olduğunu, dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Kanun kapsamında tazminat ödendiğini beyanla, ödenen tazminatın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, 08/09/2016 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Rücuen alacak davasında davacı yararına ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Davacı taraf da dava dilekçesinde açıkça ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiştir. Bu nedenle mahkemece talep gözetilmeksizin faiz başlangıcının ödeme tarihi yerine eylem tarihi olarak tespit edilmesi usul ve yasaya uygun olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.