MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki yargılama sonunda mahkemece kurulan hükmün, Dairemizce bozulması üzerine, ilk derece mahkemesinin kararında direnmesi nedeniyle dava dosyası 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi uyarınca yerel mahkeme tarafından Dairemize gönderilmiş olmakla, tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ve dosyadaki kağıtlar ile direnme kararı okundu.Dairemizin 19/09/2016 gün, 2015/11710 esas ve 2016/8845 karar sayılı bozma ilamında düzeltilecek bir husus bulunmadığı ve ilk derece mahkemesi direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, 6763 sayılı Kanunun 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nun 373. maddesinin 5. fıkrası gereğince dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine 06/11/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, davalıların temyizi üzerine dairemizce karar "manevi tazminat miktarlarının fazla olduğu" gerekçesiyle bozulmuştur. Yerel mahkemece bozmaya karşı önceki kararda direnilerek yeniden ilk karardaki manevi tazminat miktarına hükmedilmiştir. Davalıların temyizi üzerine dosya yeniden 6763 sayılı Kanun'un 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 4/1. maddesi gereğince dairemize gelmiş ve incelenmiştir. Olay tarihinde yürürlükte bulunan TBK'nın 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönünde tutularak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Somut olayda, olayın oluş şekli, olay tarihi, davacıların yaralanma derecesi dikkate alındığında mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminat miktarının fazla olmadığını düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.06/11/2017