MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/01/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemece davalı ... hakkındaki davasının vazgeçme nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2017 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... Medya Yayıncılık A.Ş. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/03/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar vekili ile davalılar ... ve ...Medya Yayıncılık Anonim Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, ... Gazetesi'nin 21/01/2013 tarihli nüshasında "Organize İşler" başlığıyla yayınlanan haber ve 22/01/2013 tarihli nüshasında "Albaydan hakime devriye görevi" başlıklı haberde kullanılan ifadelerin hakim ve savcı olan davacıların kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, uğranılan manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, haber içeriğinin güncel ve kamu yararı içerir nitelikte olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamı içinde kaldığını belirterek, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine, diğer davalılara yönelik davanın ise haberde kullanılan ifadelerin davacıların kişilik haklarına saldırı içerdiği gerekçesiyle kısmen kabulüne karar verilmiştir.
TBK 58. maddesi (818 sayılı BK 49. maddesi) hükmüne göre de kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak gösterilmelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.
Somut olaya gelince; olay tarihi, olayın gelişimi, davacıların görev yerlerinden Ankara Merkez'e giderken seçmiş oldukları ulaşım şekli, yolculuk boyunca yaşanan süreçte mesleklerinin gerektirdiği tedbir ve dikkati göstermemeleri nedeniyle yapılan habere sebebiyet vermeleri ve yayında kullanılan ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde hükmedilen tazminat miktarı fazla olup daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 1.630,00 TL durşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.