MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/08/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/07/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/12/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Davacılar vekili Avukat ...'nun mazeret dilekçesi gönderdiği, başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
“Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 6100 sayılı HMK’nun 326. maddesi uyarınca, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan avukatlık ücreti davanın kabul veya ret olunan bölümleri üzerinden tarafların haklılık oranlarına göre paylaştırılır. Davacılar toplam 250.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece talep edilen miktarın 90.000,00 TL lik kısmı kabul edilmiştir. Bu haliyle mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre, yargılama giderlerinin de davanın kabul ve ret olunan bölümleri üzerinden taraflar arasında paylaştırılması gerekirken, yargılama giderlerinin tamamından davalının sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 2. fıkrasının silinerek yerine “davacılar tarafından yatırılan 853,88 TL peşin harcın tamamı ile 60,00 TL tebligat, 25,00 TL tanık ücreti, 55,00 TL dosya fotokopi gideri toplamı 140,00 TL yargılama giderinden davanın red (0,64) ve kabul (0,36) oranına göre hesaplanan 50,40 TL si olmak üzere toplam 904,28 TL nin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine”cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 3. bendinin silinerek yerine “davalı tarafından yapılan 110,00 TL tanık ücreti ve 50,00 TL tebligat gideri toplamı 160,00 TL yargılama giderinden davanın red (0,64) ve kabul (0,36) oranına göre hesaplanan 102,40 TL sinin davacılardan tahsili ile davalıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.