MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... tarafından, davalı ...Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 15/10/2009 gününde verilen dilekçe ile vekalet ücreti alacağı istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece açılan davanın kabulüne dair verilen 30/11/2017 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 18/09/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafında hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı ... Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü'nde hukuk işleri müdürü (avukat) olarak görev yaptığını, emekli olmadan önce hukuki yardım verdiği davaların vekalet ücretlerinin emekli olduktan sonra dağıtılan kısmından yararlanamadığını belirterek, bu miktar alacağın davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.
Davalı, görev itirazı ve zamanaşımı def'ileri olduğunu, davalı Kuruluşun daha önceki statüsü gereğince vekalet ücretlerinin dağıtımının, "Vekalet Ücretinin dağıtımı ve Ödenmesine İlişkin Esaslar"a göre yasadaki ölçütler ve limit dahilinde yapılacağının kabul edildiğini, bu esasların 4. maddesinde, vekalet ücretinin dağıtıldığı devrede çalışmamış olan ilgilinin o dağıtımdan pay alamayacağının ve kısmen çalışmış ise emsaline isabet eden payın çalıştığı aya tekabül eden miktarı kadar paraya müstehak olacağının düzenlendiğini, bu hükme göre davacıya ödemeler yapıldığını, davacının başkaca alacağı bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Zamanaşımı def'i, bir hakkın istenebilirliğini önlediği için öncelikle ve ön sorun olarak çözümlenmesi, zamanaşımının gerçekleştiğinin anlaşılması halinde işin esasına girilmeden davanın sonuçlandırılması gerekir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafın 2004 yılına ait davacı talepleri yönünden süresinde zamanaşımı def'inde bulunduğu anlaşılmaktadır. Şöyle ki; davalı tarafa dava dilekçesi 22.10.2009 da tebliğ edilmiş, davalı vekili 30.10.2009 havale tarihli cevap dilekçesiyle 2004 yılına dair talep yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu ./.
belirterek zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Uyuşmazlık mahkemesi kararı sonrasında ise davacının talep dilekçesi 09.02.2012 tarihinde davalı tarafa tebliğ edilmiş ve davalı vekili 20.02.2012 tarihli cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'ini yinelemiştir.
Şu halde mahkemece; davalı tarafın 2004 yılına dair talepleri yönünden yapılan zamanşımı def'i konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin bu döneme dair uyuşmazlığın da esastan karara bağlaması usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenler BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy