MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, yerel mahkeme kararının, HMK'nun 353/(1)-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne esas yönünden istinaf isteminin kısmen kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
-K A R A R-
Davacılar vekili; olay tarihinde davalı ...'a ait olup diğer davalı ...'ın yönetimindeki otomobilin ... çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, müvekkillerinin müteveffanın öz anne-babası ve kardeşleri olduğunu belirterek davacı baba ... için 75.000,00 TL, davacı anne ... için 75.000,00 TL, kardeşler ... ve ... için 40.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılar vekili; davalı sürücü ... hakkında yürütülen ceza soruşturması kapsamında alınan bilirkişi raporunda kusurun müteveffada olduğunun tespit edildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre müteveffa ...'nın olayda birinci derecede %70 oranında kusurlu olduğu, davaya konu aracın sürücüsü davalı ...'nun ikinci derecede %30 oranında kusurlu olduğu hususunun tespit edildiği, olayın meydana geliş şekli, tarafların kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları nazara alınarak davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacı baba ... için 12.000,00 TL, anne ... için 12.000,00 TL, kardeşler ... ve .. için 1.500,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacıların murisi müteveffanın % 70, davalı sürücünün % 30 oranında kusurlu olması, desteğin yaşı, trafik kazası sonucu davacılar desteğinin vefat etmesi nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi
amacıyla; 01/04/2018 tarihinde meydana gelen olayda, kusur oranları, olayın meydana geliş şeklinin davacılar üzerindeki etkisi, zararın ağırlığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kazanın tarihindeki paranın alım gücü göz önünde bulundurulduğunda davacılar için belirlenen manevi tazminatın az olduğu gerekçesiyle, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile, yerel mahkeme kararının, HMK’nun 353/(1)-b-2 maddesi uyarınca kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, davacı baba ... için 15.000,00 TL, anne Latife için 15.000,00 TL, kardeşler ... ve ... için de ayrı ayrı 8.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş; karar davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL'dir.
İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar ... ve ... yönünden temyiz sınırı her bir dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir. Eldeki davada davacılar ... ve ... yönünden reddedilen tutarlar her bir davacı için ayrı ayrı 60.000TL olup, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir. Bu nedenle, davacılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinin HMK'nun 362/1-a maddesi uyarınca REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ... ve ...'a geri verilmesine 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.