MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ: Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalılar ... ile ... aleyhine 30/11/2010 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu oluşan cismani zarardan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminatın kabulüne, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen 03/04/2018 günlü kararın istinaf incelemesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde davalı ...’nın istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/04/2018 gün ve 2010/299 E. - 2018/107 K. sayılı kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca yeniden esas hakkında düzelterek karar verilmesine, maddi tazminatın kabulüne, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacı vekili; davalı ...’nın kayıt maliki, davalı ...'in sürücüsü olduğu ....plakalı aracın yaya kaldırımında duran davacıya çarparak kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına ve malul kalmasına neden olduğunu, olayda davalı sürücü.....'in kusurlu eylemi nedeniyle, davalı ...’nın ise kayıt maliki olması nedeniyle sorumlu olduğunu belirterek maddi ve manevi zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince, davacının kaza nedeniyle %9 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği ve iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceği, davalı ...'in araç sürücüsü, davalı ...'ın ise işleten olması nedeni maddi tazminattan sorumlu oldukları, her ne kadar davalı ... tarafından kaza öncesinde aracın haricen yapılan satış sözleşmesi ile diğer davalı ...'e satılarak teslim edildiği, bu nedenle işleten sıfatına sahip olmadığı iddia edilmiş ise de; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20/d maddesine göre trafikte kayıtlı motorlu araçların noterlerce yapılmayan her çeşit satış ve devirlerinin geçersiz olduğu, aracın maliki olan davalı ... tarafından aracın kanunen aranan resmi şekle uygun olarak satışının yapıldığını gösterir herhangi bir kaydın bulunmadığı, haricen satım hususunu kabulün 3. kişi konumunda bulunan davacıya karşı ileri sürülmesinin mümkün olmadığı, aracın kaza tarihinde davalı ... adına kayıtlı olup harici satış sözleşmesinin geçerli olmadığı anlaşıldığından davacının maddi tazminat talebinin kabulüne, davacının meydana gelen trafik kazası nedeni ile yaralandığı, davacının bahsi geçen olay nedeni ile üzüntü, elem duymasının hayatın olağan akışından olduğu, manevi tazminat ile bunun bir miktar hafifletilmesinin gerektiği anlaşıldığından davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; davacı lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden, davalı sürücünün alkollü şekilde araç kullanırken, yönetimindeki aracın direksiyon hakimiyetini kaybedip, yaya kaldırımına çıkarak orada bulunan davacıya çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiği, davacının kaza sonucu 28/01/2010 - 09/02/2010 tarihleri arasında hastanede yatarak tedavi gördüğü, batından yaralandığı, sağ kalçasında, sağ ve sol pelviste kırıklar olduğu, vücudunda birden fazla kırık oluştuğu, iki kez ameliyat geçirdiği, implant uygulandığı, diyafram ve mesanenin onarıldığı, kaza tarihinde 29 yaşında olduğu, %9 oranında sürekli maluliyeti bulunduğu, 6 ay geçici iş göremezlik süresi tespit edildiği gerekçesiyle yeniden hüküm tesis edilmiş ve davalı ...’nın istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2.maddesi uyarınca yeniden esas hakkında düzelterek karar verilmesine, davacının maddi tazminat talebinin taleple bağlı kalınarak kabulü ile 34.473,01 TL’nin 28/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkının saklı tutulmasına, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 20.000,00 TL nin 28/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 2.791,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.