MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ: Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen Karakeçili-1 Regülatörü ve HES projesi çalışmaları sırasında davacı ... Köyü Sulama Kooperatifi'nin tasarrufunda bulunan sulama tesislerine zarar verdiğini, sondaj kuyusuna enerji naklini gerçekleştiren farklı tip ve büyüklüklerdeki 18 adet elektrik direğinin sökülerek kaldırıldığını, enerji nakli yapılmasının da engellendiğini, sulama tesislerine ait 5 adet küresel vana ile bunlara ait rögarlar ile tahmini 400 metrelik bir alanda döşeli 160'lık tabir edilen PVC boru hattının da sökülerek tahrip edildiğini, mevcut hali ile sulama tesisinin çalışamaz halde bırakıldığını belirterek davalı şirketin sulama tesislerine karşı gerçekleştirmiş olduğu haksız müdahalelerden kaynaklanan ve bunların bakım, onarım ve eski hale getirilmesine dönük ortaya çıkacak maddi zararın giderilmesi için fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah ile maddi tazminat talebini 109.077,87 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalı şirketin Karakeçili 1 Regülatörü ve HES Projesi yapımı çalışmaları sırasında davacı .... Köyü Sulama Kooperatifi'ne ait sulama tesislerinin elektrik nakil hattına ve su pompalarına kendi kusuru ile zarar verdiği, zarardan davalı şirketin sorumlu olduğu, hükme esas alınan 02.04.2018 ve 12.09.2018 tarihli bilirkişi raporları ile zarar miktarının tespit edildiği gerekçesiyle tespit edilen bu bedeller üzerinden davanın kabulü ile 109.077,87 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu tesislere ilişkin olarak DSİ 7. Bölge Müdürlüğü ile davacı Kooperatif arasında imzalanmış olan 01/07/2005 tarihli Devir Sözleşmesi'nin 3. maddesinde, pompaj tesislerinin mülkiyetinin davacı ... Köyü Sulama Kooperatifi'ne ait olacağının ve Sözleşme'nin 4. maddesinde ise elektrik tesislerinin mülkiyetinin TEDAŞ (TEK)'a ait olacağının kararlaştırılmış olduğu, ayrıca dosya kapsamında bulunan YEDAŞ'a ait 04/05/2016 gün ve Y.D.05.01.04./1881 sayılı yazı içeriğinde de, yine dava konusu enerji nakil hatlarına ilişkin elektrik tesislerinin mülkiyetinin YEDAŞ'a ait olduğunun belirtildiği bu haliyle de mülkiyeti davacıya ait olmayıp YEDAŞ (TEDAŞ)'a ait enerji iletim hattına ilişkin zarara yönelik bu elektrik tesisleri yönünden mülkiyet hakkı bulunmayan davacı tarafın tazminat talep edemeyeceği, ancak davacı tarafça mülkiyet hakkı kendisine ait pompaj tesislerine yönelik zarar yönünden inşaat mühendisi bilirkişi tarafından hesaplanan miktarda tazminata hükmedilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile davacı taraf yararına 12/09/2018 tarihli inşaat mühendisi bilirkişi raporunda belirtildiği gibi 37.525,85 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulü 37.525,85 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamından; davacı kooperatif ile dava dışı Devlet Su İşleri VII. Bölge Müdürlüğü arasında 01/07/2005 tarihli “Devir Sözleşmesi” yapıldığı, Devir Sözleşmesi’nin 3. maddesinde pompaj tesislerinin intifa hakkının sözleşmenin imzalanmasıyla davacıya geçeceği, pompaj tesisinin bedelinin ödenmesi ile de mülkiyetinin davacıya geçeceği; Devir Sözleşmesi’nin 4. maddesinde ise elektrik tesislerinin işletmesinin geçici kabulü müteakip dava dışı TEDAŞ (TEK)’e ait olduğu, elektrik tesislerinin mülkiyetinin kesin kabulü müteakip dava dışı TEDAŞ (TEK)’e geçeceği ve Devir Sözleşmesi’nin 8. maddesinde devredilen tesisin bedelinin ödenmesi hususunun düzenlendiği, ödeme kalemleri arasında elektrik tesislerine ilişkin bedelin de olduğu anlaşılmıştır. 01/07/2005 tarihli Devir Sözleşmesinin 3. 4. ve 8. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar elektrik tesislerinin mülkiyetinin dava dışı TEDAŞ (TEK)’e geçeceği belirtilmişse de tesislerin intifa hakkı, elektrik direklerini kapsar şekilde davacı kooperatifte bulunmaktadır. Bununla birlikte, davacı kooperatif, Devir Sözleşmesi’nin 8. maddesi kapsamında elektrik tesis bedelini de taksitler halinde ödemekte olduğundan ve pompaj tesisi içinde yer alan direklere ilişkin hasar, davacı kooperatif bütçesinde zarar oluşturacağından davacının bu zararın da giderilmesini isteme hakkı bulunmaktadır.
Şu durumda, mahkemece kapsam belirlenip davacının kalan tazminat istemi yönünden de davalının sorumluluğuna karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden elektrik tesislerinde meydana gelen hasara ilişkin maddi tazminat talebinin tümden reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 06/07/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.