MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 27/12/2017 - 2017/İHK-5512 sayılı kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı vekili; davalı ... şirketine trafik sigortalı ... plakalı araç sürücüsünün yaya halde bulunan davacıların desteği ... ’e çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacıların desteğinin vefat etmesi ve talep edilen destekten yoksun kalma tazminatının davalı şirket tarafından ödenmemesi üzerine fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 500,00 TL olmak üzere 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep edilmiş, talep tutarı 98.564,00 TL’ye yükseltilmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin kabulü ile davacılardan ... için 44.543 TL ve davacılardan ... için 54.020 TL olmak üzere toplam 98.564 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, trafik kazasında ölüm nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda hakem heyetince alınan, Kaza Tespit Tutanağı ile yayanın aracın önüne aniden fırlaması şeklinde gerçekleşen kazada davacıların desteği olan yaya ...’in zorunlu hallerde taşıt yolu üzerinde trafiği tehlikeye düşürecek davranışlarda bulunmak kapsamında olan KTK md. 68/c hükmünü ihlal ettiği, davalı ... şirketine sigortalı ... plakalı araç sürücüsü Mehmet Deniz’in aracının hızını, yol, hava, trafik vs. şartlara göre ayarlamamak eylemine uyan KTK md. 52/16 hükmünü ihlal ettiği belirlenmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince yeniden kusur bilirkişi raporu alınmaksızın davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmiştir.
Bu hali ile aynı kazaya ilişkin düzenlenen kaza tespit tutanağı ile Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kabulü arasında açık çelişki mevcuttur. O halde hakem heyetince İTÜ veya Karayolları Fen Heyeti gibi kuruluşlardan oluşturulacak heyetten, denetime açık, ayrıntılı ve kusur oranlarının belirtildiği rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
2-Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı Kanun'un 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir. Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi (anne ve babadan birinin ya da her ikisinin çalışıp çalışmadığına ve hayatta olup olmadığına ilişkin ayrıksı durumlar da göz önüne alınarak) gerekmektedir.
Dairenin genel ilkelerine göre kural olarak; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa, sadece babadan %5 oranında yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir. Ancak somut olayda, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda yetiştirme gideri yapılıp yapılmadığı belirsiz olup denetlenememektedir.
Eldeki davada, hükme esas alınan bilirkişi raporu yukarıda bahsi geçen ilke ve açıklamalar ve somut olayın özelliğine uygun olmayıp hüküm kurmaya elverişli değildir. Hakem Heyetince açıklanan yönler gözetilerek, küçüğe yapılacak bakım ve yetiştirme giderlerinin bilirkişiden alınacak ek rapor ile belirlenerek hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.