MAHKEMESİ: Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 29.03.2017 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın reddine dair verilen 20.11.2017 günlü kararın istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereği esastan reddine dair verilen 06.02.2020 günlü Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracı sevk ve idare eden davacının dini nikahlı eşi Recep'in tam kusurlu olarak yaptığı tek taraflı kazada öldüğünü, davacının ölenin desteğinden yoksun kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL. tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; zararın teminat dışı olduğunu da belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacı desteği sürücünün kazada tam kusurlu olduğu ve zararın teminat dışı olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş; İstinaf Mahkemesi tarafından, ZMSSGŞ'nın A.6-d maddesi ve KTK'nun 90. ve 92. maddeleri gereği zararın teminat dışı olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni ZMSS Genel Şartları'nın yürürlük tarihinden sonra davalı tarafından trafik sigorta poliçesinin düzenlendiği ve anılan genel şartların C.11 maddesi gereği somut olayda bu genel şartların uygulanacağı, ZMSSGŞ'nin A.3, A.5-ç ve A.6-d maddeleri gereği davacı desteğinin 3. kişi olarak kabul edilemeyeceği ve kazada tam kusurlu olduğu dikkate alındığında zararın teminat kapsamı dışında olduğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemesine (aynı yönde HGK'nun 20.04.2021 tarih, 2020/17-191 Esas ve 2021/514 Karar sayılı ilamı); HMK madde 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre; usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne, Dairemiz karar örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.