MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVALILAR : 1- Kandemir Petrol Ürünleri Turizm İnşaat Nakliye Hayvancılık Gıda Tem.Tic. ve San.Ltd.Şti. vekili Av. ...
2-...
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 22/02/2016 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/05/2018 günlü karara karşı davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1 inci maddesinin (b-1) bendi uyarınca kısmen esastan reddine ve (b-2) bendi uyarınca kabulüne, ilk derece mahkemesi olan İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/94 Esas - 2018/184 Karar sayılı 15/05/2018 tarihli kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
-K A R A R-
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı ... Petrol Ürünleri Turizm İnşaat Nakliye Hayvancılık Gıda Temizlik Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalı .... Petrol Ürünleri Turizm İnşaat Nakliye Hayvancılık Gıda Temizlik Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili; olay tarihinde davalı ...'in sevk ve idaresindeki yüklü kamyon ile müvekkilinin sevk ve idaresindeki aracın çarpışması neticesinde müvekkilinin ağır yaralanarak iş göremez hâle geldiğini, davaya konu kamyonun diğer davalı ...'ne ait olduğunu, Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan maddi tazminat davası sonucunda, müvekkiline davadışı sigorta şirketinin poliçe teminat limiti kapsamında tazminat ödemesine karar verildiğini, ancak bakiye zararın karşılanmadığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalı ... vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Diğer davalı ... usulüne uygun olarak tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; ceza dosyası ve dosya kapsamındaki bilirkişi raporları benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1 inci maddesinin (b-1) bendi uyarınca kısmen esastan reddine ve (b-2) bendi uyarınca kabulüne, ilk derece mahkemesi olan İzmir 13. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/94 Esas - 2018/184 Karar sayılı 15/05/2018 tarihli kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.
Dosyanın incelenmesinde, davacının kaza tarihi itibariyle tır şoförü olarak çalışmakta olduğunu iddia ettiği, mahkemece davacının beyanına itibar edilerek davacının tır şoförü olduğu kabul edilerek hesaplanan geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatına ilişkin raporun hükme esas alınmak suretiyle karar verildiği, ancak davacının kaza tarihindeki geliri ve mesleği ile ilgili olarak yeterli araştırma yapılmaksızın sonuca gidildiği anlaşılmıştır.
Şu halde; mahkemece davacının tır şoförü olarak hangi tarihten itibaren çalışmaya başladığı araştırılmalı, buna ilişkin kaza tarihinden geriye doğru maaş bordroları getirtilmeli, gerekirse Sosyal Güvenlik Kurumundan davacının geliri ile ilgili resmi belgeler getirtilip, ilgili meslek odalarından da emsal ücret araştırması yapılarak davacının gerçek geliri tam ve doğru olarak tespit edildikten sonra zarar hesaplaması yapılması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/2 ve 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Kandemir Petrol Ürünleri Turizm İnşaat Nakliye Hayvancılık Gıda Temizlik Ticaret ve Sanayi Limited Şirketine geri verilmesine 26/05/2021 gününde Başkan ... ve Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Eldeki davada davacı 20.05.2014 tarihinde aracı ile seyir halinde iken davalı ...'ın sürücüsü davalı ... Petrol Ürünleri Ltd. Şti'nin maliki olduğu aracın kasasından düşen taşın aracına çarpıp gözünün kaybetmesine ve malul olmasına neden olduğunu 50 yaşında 15 yıldan fazla kıdeme (E) sınıfı ehliyete ve SRC belgesine sahip ağır vasıta şoförü olduğunu ileri sürerek karşı aracın sigorta şirketinden yargılama sonucu ıslah ile 164. 512,95 TL tazminat talebinde bulunmuştur.
Davacı daha önce Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/242 esas sayılı dava dosyası ile davalı tarafa ait aracın ZMMS olan Halk Sigortaya karşı dava açmış yargılama sonunda %87 sürekli malul ve 9 ay iyileşme süresi olduğu, tır şoförü olup ücret araştırmasına sendika tarafından verilen cevaba ve davacının çalışma süresi diğer durumlarına göre aylık gelirinin 1600 TL (As. Ücretin 2.03 katı) üzerinden zararının 347.907,20 TL olduğu belirlenmiş ZMMS poliçe limitiyle sorumlu tutulmuş karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Davacı bakiye zarar için eldeki davayı açmıştır.
İlk Derece Mahkemesi davanın kabulüne karar vermiş davalı şirketin istinaf talepleri reddedilip geçici iş göremezlik tazminatında mahsubun eksik yapıldığı gerekçesiyle bu yön düzeltilerek yeni hüküm verilmiştir. Davalı şirketin BAM kararını temyizi üzerine ise mahkeme kararı Dairenin çoğunluğu tarafından yazılı gerekçelerle bozulmuştur.
Davacının yaşı, ağır vasıta şoförlüğündeki çalışma süresi (E) sınıfı ehliyete ve (SRC) belgesine sahip olması, davalı tarafın ZMMS'ne karşı açtığı davada yapılan araştırmaya göre belirlenen aylık kazancının asgari ücretin 2.03 katı (1600 TL) olması kabul edilebilir düzeydedir. Benzer durumlarda belli bir mesleki kıdeme sahip kişilerin aylık kazançlarının ücret bordroları veya SGK kayıtlarında daha düşük gösteriyor olmasının hayatın olağan akışına aykırı düşmeyecektir. Dairemiz (birleşmeden önce 17. H.D) örneğin meslek odalarından alınmış sertifika belgelerine sahip güvenlik görevlisi, kaloriferci, oto elektrikçisi gibi kişilerin belli bir süreden sonra SGK kayıtları daha düşük olsa bile aylık kazançlarının asgari ücretin üzerinde olacağı kabul edilmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.