MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 2330 sayılı Kanun gereği rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 2015 yılı bakımından 2.080,00 TL'dir.
Temyize konu karar anılan Kanun yürürlüğünden sonra verilmiş olup davacı ... vekili tarafından talep edilen ve ödenen rücuen tazminat miktarının 2.104,35 TL, mahkemece hükmedilen tazminat miktarının 1.961,79 TL olduğu anlaşılmakla davacı bakımından reddedilen miktar 2.080,00 TL’nin altında kaldığından karar veriliş tarihi itibariyle kesin niteliktedir.
Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarih ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.