MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 2330 sayılı Kanundan kaynaklanan rücuen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacı vekili; 16/02/2007 tarihinde görevli polis memurları.... ve ...'ın görevleri sırasında davalılar tarafından yaralandıklarını, 2330 sayılı Kanun kapsamında dava dışı polis memuru ......'a 2.656,20 TL, .....'ya 5.312,40 TL,......'e 7.968,00 TL olmak üzere toplam 15.937,20 TL nakdi tazminatın 25/08/2009 tarihinde ödendiğini, davalıların haksız fiillerinin ceza dosyası kararı ile sabit olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.937,20 TL hazine zararının ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmiş olup, cevap dilekçesi sunulmamıştır.
Mahkemece, yapılan ceza yargılamasında davalıların davaya konu polis memurlarına karşı işlediği fiil nedeniyle hüküm giydiği ve davacı kurum tarafından anılan Kanun kapsamında yaralanan polis memurlarına ödeme yapıldığı gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.