MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin ek kararının istinaf edilmemesi nedeniyle dosyanın mahkemesine iadesine dair verilen kararının davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2022 yılı için 107.090,00 TL'dir. HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 107.090,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.
İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davalının İstanbul 26. İcra Müdürlüğünün 2015/32202 esas sayılı icra takip dosyasında 55.852,00 TL asıl alacak ve 1.528,66 TL işlemiş yasal faize yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, karar verildiği, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, istinaf harcının eksik yatırılması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince 1 haftalık kesin sürede harcı tamamlaması için davalı vekiline muhtıra tebliğ edildiği,verilen kesin sürede istinaf harcının yatırılmaması nedeniyle mahkemenin 26/11/2019 tarihli ek karar ile davalının istinaf talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verdiği,ek kararın davalı vekiline 26/11/2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak davalı vekilinin ek kararı temyiz etmediği, İlk Derece Mahkemesince bu kez harç yatırma süresinin sehven hatalı hesap edildiği esasen istinaf harcının süresinde yatırıldığı, bu nedenle dosyanın istinaf mahkemesine gönderilmesine 04/12/2019 tarihli tutanak ile karar verildiği ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.
Bu kez Bölge Adliye Mahkemesince; 28/01/2022 tarihli 2019/4868E-2022/152K sayılı karar ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının istinaf edilmediği anlaşıldığından dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiş ve davalı vekili işbu karara karşı temyiz yoluna başvurmuştur. Şu haliyle İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar, 107.090,00TL’yi geçmediğinden davalı yönünden miktar itibariyle kesin niteliktedir.O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp davalı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin (dilekçesinin) HMK'nun 362/1-a ve 362/2. maddeleri uyarınca REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy