MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılardan ... yönünden davanın kabulüne dair verilen 15/03/2022 günlü kararın ve hükmün tavzihine dair verilen 16/05/2022 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılardan ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hükmüne uyulan Dairemizin 07/12/2017 tarihli 2016/1363 esas ve 2017/8096 karar sayılı ilamında “eldeki davada zarar görenlere ödenen tazminat zarar verenlerden rücu yoluyla istendiğinden teselsülden söz edilemeyeceği, zarar verenlerin kendi kusurları oranında sorumlu olduğu, mahkemece dava konusu olayda davalıların ve varsa davacı idarenin kusurunun bilirkişi raporuyla tespit edilmesi ve buna göre temyiz eden davalı ...’ın sorumluluğunun belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davalılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalılardan ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.