MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/79 Esas, 2024/14 Karar
İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline yabancı plakalı olan ve yeşil kartı bulunan ... plakalı aracın 07.07.2015 tarihinde çarpması neticesinde davacının sürekli bakıma ihtiyaç duyduğunu, sürekli iş göremezlik tazminatı ve geçici iş göremezlik tazminatı için Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/397 Esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını ve dosyadan alınan kusur ve maluliyet raporunun bulunduğunu, karşı taraf araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunu, maluliyet raporuna göre de davacının sürekli bakıma ihtiyacının olduğunun belirtildiğini, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada şimdilik 5.000,00 TL bakıcı giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 05.02.2021 tarihli dilekçesi ile talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 378.993,82 TL olarak artırmıştır.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; yabancı plakalı araçların sebebiyet verdikleri kazalarda ortaya çıkan hasarların tazmininde bu araçlar adına değil, araçların yeşil kart sahibi olmaları halinde bu sigorta şirketi adına hareket ettiklerini, kaza sonrası ortaya çıkan hasardan kusur esasına göre yabancı sigorta şirketine izafeten Mali Sorumluluk Sigortası limit ve şartları çerçevesinde sorumlulukları olduğunu, davacının kazadan kaynaklı alacaklarının ödendiğini, kusur durumunun tespiti ile davacının bakıcı giderini belge ve faturalarla ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 02.04.2021 tarih, 2018/219 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararı ile davanın trafik kazası nedeni ile bakıcı gideri talebine ilişkin olduğu, alınan kusur raporu ile yabancı plakalı aracın 07.07.2015 tarihinde davacıya çarpması neticesi gerçekleşen olayda davacının %80 oranında, davalının ise %20 oranında kusurunun bulunduğu, dosyanın aktüerya bilirkişisine tevdi edildiği ve davacının 383.993,82 TL bakıcı gideri tazminatının hesaplandığı, kazanın gerçekleştiği tarihte Karayolu Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında ölüm ve sakatlanma kişi başına teminat limiti 290.000,00 TL, tedavi gideri kişi başına teminat limiti ise 290.000,00 TL olup bu iki teminatın birbirinden bağımsız olduğu, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/397 Esas, 2018/221 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde davacı lehine 149.851,00 TL dami iş göremezlik, 6.026,73 TL geçici iş göremezlik tazminatına hükmedildiği ve kesinleştiği, sağlık gideri teminatı kapsamında olan 6.026,73 TL sağlık gideri teminat limiti 290.000,00 TL'den düşülerek dava tarihi olan 19.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte 283.973,27 TL bakıcı gideri tazminatının kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve 283.973,27 TL bakıcı gideri tazminatının 19.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesince; davalı kurumun yabancı plakalı araçların Türkiye'de karıştıkları kazalarda geçerli bir yeşil kart sigortalarının bulunması halinde bunların sigorta yaptırmasına gerek olmaksızın araçların neden olacağı zararları karşılamakla sorumlu olduğu, yeşil kart poliçesinin o ülkede düzenlenmiş zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi olarak tanımlanacağı, Karayolları Trafik Kanunu’nun 91. maddesi ile ülkemizin de üyesi bulunduğu Avrupa Konseyi mensuplarının 20... tarihinde Strazburg şehrinde imzaladıkları “Beynelminel Mecburi Mesuliyet Sigortası İhdası” ile ilgili anlaşma hükümleri uyarınca, yabancı plakalı motorlu araçların, şayet milletlerarası geçerli olup Türkiye’de de kabul edilen sigortaları varsa, bunların sigorta yaptırmalarına gerek olmaksızın araçlarının neden olacağı zararlar, zorunlu trafik sigorta güvencesinde olacağı, böyle bir sigortası yoksa, bu araçlar için Türkiye sınırlarına girişlerinde, zorunlu trafik sigorta sözleşmesi yapılacağı, Türkiye Motorlu Taşıtlar Bürosunun, yabancı plakalı araçların Türkiye'de karıştığı kazalarda zararların karşılanması sorumluluğu araçların yeşil kart sigortası olması halinde, kaza tarihindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası limitleri ile sınırlı olduğu, olayda 290.000,00 TL teminat limiti olduğu, davalının bu teminat limitinden 6.026,73 TL geçici iş göremezlik tazminatı ödemesi yaptığı, davacı TRH 2010 Hesap Tablosunun uygulanması gerektiğini beyan etmişse de AYM nin 09.10.2020 tarihli resmi gazetede yayımlanan 17.07.2020 tarihli ve 2019/ 40... /40 sayılı kararına göre Karayolları Trafik Kanunu'nun zorunlu trafik sigortasına ilişkin 90... . maddelerinde yer alan, "Trafik Sigortası Genel Şartları" ifadelerini iptal ettiği anlaşılmakta olup TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulama imkanı kalmadığından davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Dairenin 27.12.2023 tarihli ve 2021/25770 Esas, 2023/14209 Karar sayılı ilamıyla;
"1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davalının teminat limiti kapsamında karar verilmiş olması, hesaplama yönteminin TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılacak olmasının sonuca etkili olmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı, 07.07.2015 tarihinde yabancı plakalı ve yeşil kart sigortası bulunan aracın çarpması neticesinde sürekli bakıma ihtiyacı olduğunu beyan ederek sürekli bakıcı gideri talebinde bulunmuştur. Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/3 97... /221 Karar sayılı dosyası ile aynı kazaya ilişkin olarak sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebinde bulunduğu, 149.851,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatına ve 6.026,72 TL geçici iş göremezlik tazminatına karar verildiği beyan edilmiştir. Somut olayda mahkemece 383.993,82 TL sürekli bakıcı gideri hesaplaması yapıldığı ancak teminat miktarının 290.000,00 TL olduğu, ödenen 6.026,73 TL geçici iş göremezlik tazminatının tenzili ile 283.973,27 TL sürekli bakıcı giderine karar verilmiştir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesinde, bedensel zarar kapsamına giren zarar türleri örnekseme yoluyla sayılmış, bakıcı giderinin de anılan kanun hükmü kapsamında tazmini gereken zararlardan olup ve tedavi gideri kapsamındadır. Geçici iş göremezlik tazminatı ise iyileşinceye kadar olan dönemdeki sakatlığa ilişkin olup, bu tazminat kaleminin tedavi teminatına değil, sakatlık tazminatı teminatına dahildir. Sakatlık tazminatı giderine dahil olan geçici iş göremezlik tazminatı miktarının, tedavi gideri teminatına dahil olan sürekli bakıcı giderinden tenzili hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın cismani zarar nedeni ile bakıcı gideri talebine ilişkin olduğu, mahkemenin 02.04.2021 tarihli kararının, davacı tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararın davacı tarafından temyizi üzerine kararın bozulduğu ve yargılamaya devam edildiği, somut olayda davalıya sigortalı yabancı plakalı aracın davacıya çarpması neticesinde sürekli bakıma ihtiyacı olduğu ve ıslah ile bakım giderinin 383.993,82 TL olarak talep edildiği, alınan kusur raporu ile davacının %80, davalıya sigortalı araç sürücüsünün ise %20 oranında kusuru bulunduğunun belirlendiği, aktüer rapor ile 383.993,82 TL tazminatın tespit edildiği, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/397 Esas, 2018/221 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde davacı lehine 149.851,00 TL daimi iş göremezlik, 6.026,73 TL geçici iş göremezlik tazminatına hükmedildiği ve kesinleştiği, davalının ödeme yapması nedeni ile 02.04.2021 tarihli karar ile 290.000,00 TL tedavi gideri teminatından geçici iş göremezlik ödemesinin tenzili ile bakiye bakıcı giderine karar verilmiş ise de verilen bozma kararı ile geçici iş göremezlik tazminatının sakatlık gideri teminatı kapsamında olduğu, tedavi gideri kapsamında olmaması nedeni ile tenzilatın yerinde olmadığının belirtildiği bu nedenle tedavi gideri teminat limiti ile sınırlı şekilde davanın kısmen kabulü gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 290.000,00 TL bakıcı gideri tazminatının 19.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yabancı ülke teminatı daha fazla ise bu ülke teminat miktarının dikkate alınması gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılmasını, güncel verilere göre hesaplama yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davalı tarafından yeşil kart sigortası ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya 07.07.2015 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle bakıcı gideri talebine ilişkindir.
Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.