(765 S. K. m. 565) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 317)
Dava: Tehlikeli vasıta kullanmaktan sanık Mehmet, bu Mehmet de müessir fiilde bulunmaktan sanık polis memuru Yahya'nın 3005 sayılı kanuna göre yapılan duruşmaları sonunda; TCK.nun 565/1, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri gereğince Mehmet'in takdiren 1 gün hafif 3 lira hafif para cezasiyle hükümlülüğüne diğer sanığın beraetine dair Senirkent Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 5.11.1975 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müşteki sanık Mehmet tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 5.1.1976 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü ;
Karar: Usulen müdahil sıfatını almayan şikayetçi - sanık Mehmed'in diğer sanık Yahya hakkında tesis olunan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından bu yöne ilişkin temyiz isteğinin reddine;
Sanık sıfatı ile vaki temyizine gelince :
Sonuç: Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun tecelli eden kanaat ve takdirine tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, depo parasının gelir yazılmasına 20.1.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy