(765 S. K. m. 416, 456, 572)
Dava: (N)ye çehrede sabit eser bırakacak şekilde müessir fiil ika etmekten ve mütecaviz sarhoşluktan sanık (H)nin yapılan duruşması sonunda; T.C.K. 456/2, 572/1. maddeleri gereğince 2 sene hapis, 2 ay hafif hapis cezalarıyla mahkumiyetine dair (Devrek Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 22.12.1976 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 10.3.1977 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Diğer itirazların reddine, ancak:
Mağdure (N) 4.9.1975 günlü jandarmada ve C. Savcısındaki ve daha sonra verdiği mahkemedeki ifadelerinde sanığın kendisini sürükleyip zorla ırzına geçmek istediğini, kendisi mücadele ve mukavet ettiğini, zorla ırz ve namusuna tasaddide bulunan sanığın zorla öpmeye çalıştığını ve öperken kulak memelerini de ısırdığını bildirmiş bulunmasına göre kulak ısırılması cebir ve şiddetle ırza tasaddiye yönelik eylemlere dahil olup bu fiilinden dolayı sanığın T.C.K.nun 416/2. maddesiyle cezalandırılmaya ilişkin bulunan 24.3.1976 günlü hükmün yalnız sanığın temyizi üzerine yüksek 5. Ceza Dairesince onanması suretiyle kaziyei-muhakeme halini aldığı ve sanığın ayrıca müessir fiil kasdı bulunmadığı düşünülmeden kesinleşen hükümdeki zorla ırza tasaddiye ait suçun unsuru bulunan öperek kulak ısırılmasından dolayı sanığın bu kez ayrıca T.C.K.nun 456/2. maddesiyle mahkumiyeti cihetine gidilmesi.
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunmuş olduğundan tebliğnamedeki onama isteyen düşüncenin reddiyle hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 15.4.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy