(1412 S. K. m. 253, 309)
Dava: (İ) ye madde tayini suretiyle hakaretten sanık (K)nin yapılan duruşması sonunda; beraatine dair İstanbul Dördüncü Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 27.4.1977 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi şahsi davacı vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı bozma isteyen 6.9.1977 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Yüksek okul öğretim üyesi bulunan sanığın üzerine atılan suçu, görevini yaptığı sırada işlediği iddia olunmuş bulunması karşısında Üniversiteler Kanunu hükümleri gereğince sanık hakkında dava açılması ve duruşma yapılması Danıştay'ın lüzumu muhakeme kararına bağlı ise de CMUK.nun 253/son ve 309. maddelerinin ışığı altında hakaret olarak sarfedildiği iddia olunan sözün niteliğine mahkemenin duruşma sonunda tecelli eden kanaat ve takdirine ve mevcut delillerine nazaran beraat kararı yerinde bulunduğundan ve Danıştay'ca lüzumu muhakeme kararı verilmemiş bulunması bu nedenle sonuca etkili olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesinin ve şahsı davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, depo parasının gelir yazılmasına 20.9.1977 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy