(765 S. K. m. 59, 89, 230)
Dava: Adli görevi ihmal etmekten sanık Dursun'un yapılan duruşması sonunda TCK'nun 230/2, 59, 89; 647 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince 1.500 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ve cezasının ertelenmesine dair (Erzurum Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 20.11.1979 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 26.02.1980 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Kabul bakımından sanığa memuriyetten mahrumiyet cezası tayin olunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, hapis cezasının para cezasına çevrilmesinden sonra TCK'nun 59. maddesinin uygulanması sonuca etkili görülmemiş ve sair itirazlar yerinde bulunmamıştır. Ancak;
1- Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ve karar yerinde sübut delillerinin gösterilmemesi,
2- Dosya münderecatına göre ihmal suçunun işlenmesinde devletçe bir zarar meydana gelmediği gözetilmeden sanığın TCK'nun 230. maddesinin 1. fıkrası yerine 2. fıkrasıyla mahkumiyeti cihetine gidilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan tebliğnamedeki onama isteyen düşüncenin reddiyle hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), depo parasının geri verilmesine, 19.03.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy