(765 S. K. m. 59, 72, 266,267, 456, 572) (647 S. K. m. 4)
Görevli memura hakaret, müessir fiil ve saldırgan sarhoşluktan sanık Mehmet Emin'in 3005 sayılı kanuna göre yapılan duruşması sonunda; TCK. nun 266/1, 456/4, 572/1, 59, 72; 647 sayılı kanunun 4. maddeleri gereğince 18750 lira ağır para, 2500 lira hafif para cezasıyla mahkumiyetine dair Kozluk Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.1979 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve üst Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı bozma isteyen 30.01.1980 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
1) Oluşa ve mevcut delillere göre, sanığın Jandarma Subayına vaki hakaretinin ifa ettiği görevinden doğmayıp vazifesi esnasında vuku bulduğu anlaşıldığı cihetle, hakkında TCK. nun 267. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
2) Para cezasının ödenmesine ilişkin taksitlerden her birinin, ne miktarı içerdiğinin karar yerinde gösterilmemesi,
3) Hürriyeti bağlayıcı cezalar, para cezasına çevrildiği halde, kefalet akçesinin hükmün kesinleşmesi, yerine, cezanın infazına başlandığında iadesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş üst Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 19.02.1980 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy