(765 S. K. m. 383) (647 S. K. m. 4) (6831 S. K. m. 114) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu yangına sebebiyet vermekten sanıklar İbrahim, Bahri, İsmail, Hamza ve Davut'un yapılan duruşmaları sonunda; TCK.nun 383/1; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 150'şer lira ağır para cezası ile mahkumiyetlerine 100.197 lira 72 kuruş maddi tazminatın sanıklardan müştereken ve müteselsilen alınarak müdahil orman idaresine verilmesine 3003.20 lira nisbi harcın sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair (İzmir Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 15.10.1981 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil idare vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı bozma isteyen 15.12.1982 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü. Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak :
Karar: 1 - Tedbirsizlikle orman yangınına sebebiyet verilmesi halinde de orman örtüsü tahrip edilmiş bulunmasına göre, sanıklara OK.nun 114. maddesi gereğince ağaçlandırma gideri hükmedilmesi gerekirken yazılı düşüncelerle bu isteğin reddine karar verilmesi,
2 - Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 11 ve 15. maddesine aykırı olarak sanıklar yararına nisbi ücreti vekaletin fazla tayini,
3 - Maddi tazminatın 100.1p7.72 lira yerine 197.72 lira olarak fazla hükmolunması,
4 - Sanıklar Fahri ve İsmail'in yangını söndürmek için ciddi gayret sarfettikleri tanık beyanlarından anlaşılmasına göre TCK.nun 413. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 19.1.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy