(647 S. K. m. 4, 5, 6) (765 S. K. m. 260) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Görevli memurlara direnmekten sanık Mahir'in 3005 sayılı kanuna göre yapılan duruşması sonunda; TCK.nun 260; 647 sayılı kanunun 4-6. maddeleri gereğince 2.100 lira ağır para cezası ile mahkumiyetine ve cezasının ertelenmesine dair OF Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 16.3.1983 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 22.6.1983 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle, adli aravermede nöbetçi yargıçlar kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine ve dosya münderecatına göre sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak :
Tefhim ile hükmün esasını teşkil eden kısa kararda sanığa TCK.nun 260. maddesi ile hapis tayin edilmiş ve bu ceza 647 sayılı kanunun 4. maddesi ile para cezasına çevrilmiş olmasına göre bu cezanın ayrıca 5435 sayılı kanunla arttırılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan tebliğnamedeki onama isteyen düşüncenin reddiyle hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan bin netice tayin edilen 3.000 lira ağır para cezasının 2.100 liraya indirilmesi suretiyle sair cihetleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve bu nedenle depo parasının geri verilmesine 29.8.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy