(1412 S. K. m. 66) (2659 S. K. m. 7, 23)
Dava: Silahla yaralamak ve hakaret etmekten sanık Rıdvan'ın yapılan duruşması sonunda TCK.nun 456/4, 457/1, 51/1, 482/3, 485, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri gereğince 6000 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine ayrıca hakaretten verilen 1 ay hapis 2500 lira ağır para cezalarının askatına 10.000 lira manevi tazminatın sanıktan alınıp müdahile verilmesine, 500 lira nisbi harcın sanıktan tahsiline dair Karaman Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.2.1983 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı onama isteyen 23.9.1983 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine Ancak:
2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunun 7 ve 23. maddelerine göre 2. İhtisas Kurulunun bir başkan ve en az 4 üye ile toplanıp karar vermesi gerekirken, bir başkan ve 3 üye ile teşekkül eden heyetçe işin incelenmesi ve verilen raporda da Adli Tıp Kurumu'nun kafa kırığından mütevellit yaralamalardaki emsal raporlar da gözönünde bulundurulmayarak 10 gün iş ve güce engel olacak şekilde rapor tanzimi isabetsiz görüldüğünden tekmil dosyanın yeniden Adli Tıp Kurumuna sevki ile kanunun aradığı nisap dairesinde teşekkül edecek heyetten rapor alınması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan onama isteyen tebliğnamedeki düşüncenin reddiyle hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 20.10.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy