(647 S..K. m. 4) (765 S. K. m. 81, 87, 456, 572)
Dava: Müessir fiil ve sarhoşluktan sanık Osman'ın yapılan duruşması sonunda; TCK.nun 456/4, 572/1, 81/2. maddeleri gereğince 2 ay 10 gün hapis ve 2 ay 10 gün hafif cezaları ile mahkumiyetine dair, (Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 5.4.1983 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istida ve şartı depo parası verilmek suretiyle ifa edilerek dava evrakı bozma isteyen 7.12.1983 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre tebliğnamenin 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve sanık vekilinin bir sebebi kapsamayan temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. Ancak :
1 - Tekerrüre esas alınan ağır para cezasının son suçun işlendiği tarihteki 647 sayılı Kanunun 4/1. maddesine göre, 1000 liranın bir güne karşılık tutularak tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken 20 lira, 1 gün hapsine karşılık tutulmak suretiyle TCK.nun 81/1. maddesi gereğince sanığın hapis cezasının fazla artırmaya tabi tutulması,
2 - Sanığın infaz edilmiş olan eski mahkumiyetinin cürüm nev'inden olmasına göre TCK.nun 87/1. maddesi göz önünde bulundurulmaksızın TCK.nun 572. madde ile tayin olunan cezanın TCK.nun 81. madde ile artırılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK.nun 322. maddesine göre yeni bir soruşturmaya gerek kalmadan bu hususların düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hapis cezasının 2 ay 2 güne, hafif hapis ONANMASINA, depo parasının geri verilmesine, 30.12.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy