(765 S. K. m. 287)
Dava: Yalan yere yemin etmekten sanıklar, Hasan ile Mustafa'nın yapılan duruşmaları sonunda, TCK.nun 287, 59/son, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince, 477250'şer lira ağır para cezası ile mahkumiyetlerine ve cezalarının ertelenmesine dair, (Elazığ İkinci Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 15.4.1986 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar vekilleri tarafından süresinde istida edilerik, dava evrakı onama isteyen 25.11.1986 günlü tebliğname ile ddaireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Kabule ve uygulamaya göre suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK.nun 19. maddesi nazara alınmadan, sanıklara noksan ağır para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Ancak:
Sanıklar tarafından yalan yere icra edildiği iddia olunan yeminin, delil yokluğu nedeniyle teklif edildiği anlaşıldığı cihetle, bu suçun yazılı şekilde ıspatı gerektiği gözetilmeden, alacağın varlığını sübuta yeterli bulunmayan bazı belgelerle tanık beyanlarına dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan tebliğnamedeki onama isteyen düşüncenin reddiyle hükmün, bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 16.12.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy