(765 S. K. m. 2, 59, 240) (647 S. K. m. 4)
Dava: Görevini kötüye kullanmaktan sanık Nail'in yapılan duruşması sonunda TCK. nun 240/2, 59; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 150.000 lira ağır para cezası ile mahkumiyetine, 7 ay 15 gün memuriyetten mahrumiyetine dair, Muğla Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.2.1988 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istida edilerek, dava evrakı bozma isteyen 3.6.1988 günlü tebliğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Fer'i cezaya bağlı olarak hükmün temyiz kabiliyeti bulunduğu cihetle yapılan incelemede;
Cezayı hafifletici sebeplerin fiile bağlı nedenler olması gerektiği gözetilmeden sanığın şahsi hali ve duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alınarak, hakkında TCK. nun 240/2. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış ve sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak:
Hürriyeti bağlayıcı cezanın toplamı itibariyle erteleme isteğinin reddine karar verilmiş ise de, 24.4.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3355 sayılı Kanunla değişik 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4. fıkrasına göre, uygulamada asıl cezanın bu maddeye göre çevrilen para cezası olduğuna ilişkin hükmü ve TCK. nun 2/2. maddesi karşısında, sanık yararına oluşan kanun değişikliğinin uygulanması gerektiğinden, sanığın para cezasından ibaret mahkumiyetinin ertelemeye engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, ceza miktarının 1 yılı aştığından bahisle erteleme isteğinin reddine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.06.1988 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy