(765 S. K. m. 240) (1412 S. K. m. 251)
Dava: Görevlerini kötüye kullanmak ve Bankalar Kanununa muhalefet etmekten sanıklar; Halil, Arman, Yalçın, İhsan, Şinasi, Ali, Mahmut, Yusuf, Hayri, Mustafa Bülent, Şenay, Rafet, Selçuk, Ali Sahip, Yüksel ile Osman'ın yapılan duruşmaları sonunda, sanıkların görevlerini kötüye kullanmak suçundan ceza tayinine yer olmadığına, diğer suçtan sanıklar hakkında açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair, (Şişli Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 28.4.1989 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil ve vekilleri tarafından süresinde istida edilerek dava evrakı red isteyen 9.10.1989 günlü tebilğname ile daireye gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Suç vasfına yönelik temyiz itirazı nedeniyle yapılan incelemede:
Kamu İktisadi Teşebbüsleri Genel Müdürü, Yönetim Kurulu Başkanı ve Yönetim Kurulu Üyelerinin görevleri sırasında veya görevleri dolayısıyla işledikleri suçlar nedeniyle haklarında takibat yapılabilmesi için ilgili Bakandan izin alma zorunluluğu ilk kez 233 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname, 18.1.1988 tarihinde yürürlüğe giren 308 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname ile değiştirilmek suretiyle kabul edilmiş ve üst düzeydeki KİT. yöneticilerinin yargılanabilmeleri bu tarihten sonra izin alma koşuluna bağlanarak bunlar idari güvence altına alınmış olmasına göre uyulan bozma kararımızdaki Bakan iznini 308 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin yürürlük tarihinden sonra ve açık bir şekilde olması gerektiği gözetilmeden, 1986 yılında müfettiş soruşturması tamamlandıktan sonra evrakın ilgili C. Savcılığına gönderilmesine cevaz vermekten ibaret olan Makan oluru kararnamede kastedilen yargılama izni olarak kabul edilip yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, müdahil ve vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 24.10.1989 gününde oyibirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy