(765 S. K. m. 193, 572, 59) (647 S. K. m. 4)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık T. R. hakkında Türk Ceza Yasasının 193/2, 572/1, 59, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca 750.000 lira ağır, 150.000 lira hafif para cezalarıyla hükümlülüğüne ilişkin F. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1990/7 esas, 1990/43 karar sayılı ve 27.11.1990 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık T. R. müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan Yargıtay C. Başsavcılığının 22.05.1991 tarihli Bozma isteyen tebliğnamesiyle 30.05.1991 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sarhoş olan sanığın, gece vakti ve izinsiz olarak, katılana ait konutun kapısına kadar geldiği oluşa uygun olarak kabul edilmiştir.
Ancak; hazırlık aşamasında jandarma tarafından düzenlenen tutanak ve krokide, komutun tel örgü ile çevrili ve kapısı bulunan bir bahçe içinde olduğu gösterildiği halde, mahkemece yapılan keşifte bahçenin varlığından söz edilmemesi karşısında; bu husus açıklığa kavuşturulmadan ve konutun giriş kapısının ne surette konut eklentisi sayıldığı kararda tartışılıp açıklanmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık T. R. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 17.09.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy