(765 S. K. m. 482)
Dava: Hakaret suçundan sanık T. Molla'nın yapılan yargılaması sonunda beraatına ilişkin Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1988/1035 esas, 1990/1038 karar sayılı ve 12.12.1990 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi kişisel davacı vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan, Yargıtay C. Başsavcılığının 2.7.1991 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 5.7.1991 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; Sanığın yakınma merakı olmayan kişilere, davacının başkasından çocuk edindiğini söylediği kabul edildiği ve yakınma hakkını kullanma çerçevesini aştığı halde, suç kastını amaçla karıştırarak beraat hükmü kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve kişisel davacı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki, onama düşüncesinin reddiyle hükmün BOZULMASINA, 27.09.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy