(765 S. K. m. 456/4, 62, 193/2, 72) (1412 S. K. m. 317)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma ve yaralama suçlarından sanıklar H. Tekin ile Y. Tekin hakkında Türk Ceza Yasasının 456/4, 62, 193/2, 72, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca sanık H. Tekin'in 940.000 lira sanık Y. Tekin'in 26.333. lira ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine ilişkin Torul Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1990/20 esas, 1990/98 karar sayılı ve 26.11.1990 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar H. Tekin ile Y. Tekin tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 13.8.1991 tarihli kısmen ret ve bozma isteyen tebliğnamesiyle 19.9.1991 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: 1- Sanıklar Y. ve H. Tekin'in müşteki A. Çakmak'ı yaralamaktan TCY. nın 456/4, 62. maddeleri ile öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından sanıkların bu suçlara yönelik temyiz isteklerinin CYY. nın 317. maddesi uyarınca istek gibi REDDİNE,
2- Sanık H. Tekin'in konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin hükmüne yönelik temyizine gelince:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; oluşa ve sanıkların anlatımlarına göre sanığın gündüz isteğine aykırı olarak müştekinin konutuna girdikten sonra etkili eylemde bulunduğu, konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlemek için kişiye zor kullanmasının söz konusu olmadığı gözetilmeden TCY. nın 193/1. madde ve fıkrası yerine 2. fıkrasıyla ceza verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar H. ve Y. Tekin'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 06.11.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy