(765 S. K. m. 456/1, 457/1, 52) (647 S. K. m. 4, 6) (1412 S. K. m. 317)
Dava: Yaralama suçundan sanıklar M. Arslan ile A. Arslan hakkında Türk Ceza Yasasının 456/1, 457/1, 647 sayılı kanunun 4 - 6. maddeleri uyarınca sanık M. Arslan'ın 1.200.000. lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ve cezasının ertelenmesine sanık A. Arslan'ın beraatına ilişkin Sorgun Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1990/98 esas, 1991/135 karar sayılı ve 13.6.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan Ş. Arslan vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 18.9.1991 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 26.9.1991 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.
Karar: 1- Müştekiler Ş. Arslan ile F. Arslan 14.6.1990 tarihli oturumda sanık A. Arslan hakkında şikayetçi olmadıklarını bildirmiş olduklarından daha sonra kamu davasına katılmalarına karar verilmesi, yasaya aykırı ve bu sanıkların ilgili hükmü temyize yetkileri bulunmadığı anlaşılmakla C.Y.Y.nın 317. maddesi uyarınca katılanlar vekili sıfatı ile yapılan sanık A. Arslan hakkındaki temyiz isteğinin REDDİNE,
2- Sanık M. Arslan'la ilgili hükmün temyizine gelince:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- Sanıkla, katılan Ş. Arslan'ın kardeş olmadıkları ve T.C. Yasasının 52. maddesi karşısında kardeş olsalar bile uygulanamayacağı gözetilmeden cezanın T.C.nın 457/1. maddesi gereğince artırılması,
b- Sanığın suçu kazmanın demir ya da sapıyla işleyip işlemediğinin, tanık anlatımları arasındaki çelişkinin yöntemince giderilerek ve giderilemediği takdirde hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu açıklanarak saptanması ve buna göre hüküm kurulması gerekirken, yetersiz inceleme ve gerekçeyle karar verilmesi,
c- Kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve katılan Ş. Arslan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 13.11.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy