(765 S. K. m. 51)
Dava: Yaralama suçundan sanık Ali hakkında, Türk Ceza Yasasının 456/2, 457/1, 36. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne ve suç aletinin zoralımına ilişkin, (Tarsus İkinci Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1990/394 Esas, 1991/21 Karar sayılı ve 31.1.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanık Ali, O yer C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 19.11.1991 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 28.11.1991 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sanığın eylemi, hiç bir kavga ve benzeri olay olmaksızın mağduru yaralamaktan ibarettir.
Yerel mahkeme, sanığın üç ay önce bir kaza nedeniyle mağdurun arkadaşı olan biriyle tartıştığını, mağdurun bu olay sırasında hem arkadaşını ve hem de sanığı tokatladığını kabul etmiş ve fakat aradan üç ay geçmesi ve koşulların bulunmaması nedenlerine dayanarak TC. Yasasının 51. maddesini uygulamamıştır.
Oysa, haksız tahrik maddesinin uygulanabilmesi için, zamanın kısa olması zorunlu bir etken değildir. Haksız bir olayın bulunması, bu olay ile sanıkta meydana gelen öfke, ve acı; bu öfke ve acı ile de suçun işlenmesi arasında nedensellik bağlarının saptanması ve mahkemece olay ve sanığın psikolojik yapısına göre tahrikin derecesinin takdiriyle sonuca göre hüküm kurulması gerekir.
Bu araştırma ve saptamalar yapılmadan hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısı ile sanık Ali müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 25.12.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy