(765 S. K. m. 503, 363, 62, 13)
Dava: Ticarete hile karıştırma suçundan sanıklar Salih, Malik, İlhami ile Mehmet hakkında; Türk Ceza Yasasının 363/1, maddesi uyarınca sanıklar Salih, Malik ile İlhami'nin 6'şar ay hapis, 40.000'er lira ağır para, cezalarıyla hükümlülüğüne, sanık Mehmet'in beraatine ilişkin, (Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen esas 1990/949, karar 1991/158 sayılı ve 12.3.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi sanıklar müdafii ile katılan İdare vekili tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığı'nın 10.12.1991 tarihli onama isteyen tebliğnamesiyle 16.12.1991 tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Karar: Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1 - Sanık Mehmet'e yükletilen suça yönelik katılan İdare vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2 - Sanıklar Salih, Malik, ve İlhami müdafilerinin temyizlerine gelince:
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:
A - Sanıkların hukuken geçerli bir sözleşmeye aykırı harekette bulunmasının ötesinde hileli evrak düzenleyerek mağduru kandırmaya çalışmaları ve fakat teslimden önce hilelerinin ortaya çıkması karşısında,
a - Eylemlerinin T.C. Yasasının 503 ya da 363. maddelerinden hangisine uyduğunun tartışılmaması,
b - Eksik kalkışma aşamasında kaldığının gözetilmemesi,
B - Ağır para cezasının eksik verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıklar Salih ve Malik müdafii ile sanık İlhami müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken C. Yargılama Yasasının 326. maddesinin gözetilmesine, 21.1.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy