(765 S. K. m. 193/2) (647 S. K. m. 4)
Dava: Konut dokunulmazlığını bozma suçundan sanıklar A. Namdar ile Z. Kılıçaslan hakkında Türk Ceza Yasasının 193/2, 647 sayılı kanunun 4. maddeleri uyarınca 54.000'er lira ağır para cezasıyla hükümlülüklerine ilişkin Y. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1987/213 esas, 1991/28 karar sayılı ve 7.3.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi Üst C. Savcısı tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay Başsavcılığının 13.2.1992 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 20.2.1992 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü:
Karar: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak; sanıklar A. Namdar ile Z. Kılıçaslan'ın gündüz vakti, şikayetçi F. Akyol'un konutuna girdikten sonra onu dövdükleri anlaşıldığı halde kullanılan şiddetle konuta girme arasında nedensellik bağı olmadığı gözetilmeden, TCY. nın 193. maddesinin 1. fıkrası yerine 2. fıkrasının uygulanması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve Üst C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, 03.03.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy